سدیـــــــــــم(Na)


سدیم را بدلیل واكنش پذیری آن با اكسیژن، در زیر نفت یا پارافین نگه داری می كنند.

اگر تكه ای سدیم را در آب بیاندازیم شروع  به چرخیدن می كند و اگر مقدار آن زیاد باشد،

آتش گرفته و یا منفجر می شود.

*سدیم بشدت و همراه با مشتعل شدن با آب واکنش نشان داده و با شعله نارنجی می‌سوزد.

فلزات قلیایی از چند جهت با بقیه فلزات تفاوت دارند. آنها نرم بوده و دارای نقطه ذوب و نقطه جوش پایین هستند.

چگالی پایینی دارند، بطوریکه چگالی K و Na و Li از چگالی آب پایین‌تر است.

 این عنصر بسیار واکنش‌دهنده‌است و با شعله زرد رنگی می‌سوزد در آزمایش‌های مربوط به هوا اکسید می‌شود و به شدت با آب واکنش می‌دهد از این رو باید همیشه در زیر نفت یا روغن نگهداری شود.

سدیم در دمای معمولی اتاق انقدر نرم است که با چاقو بریده می‌شود.

رنگ سدیم سفید مایل به نقره‌ای است و درهوای آزاد واکنش داده و تیره رنگ می‌شود.

سدیم عنصری بسیار واکنش دهنده‌است و از این جهت هرگز به صورت آزاد در طبیعت یافت نمی‌شود.

سدیم در آب غوطه ور شده و آن را تجزیه کرده هیدروژن آزاد می‌کند و هیدرواکسید می‌سازد.

فلزسدیم


__________________________________________________________________________________________

+ همچنین رجوع کنید به : آزمایش جالب سدیم و اب

+ مصاحبه با آقای سدیم !

جزوه شیمی 2


اگر همه عناصر جهان را مخلوط کنیم چه می شود؟!


اگر همه عناصر موجود در زمین را با هم ترکیب کنیم، چه چیزی حاصل خواهد شد؟ شاید فکر کنید ماده عجیبی حاصل می شود، اما نظر برخی این است: همان نمک و گرد و غبار همیشگی!  


حاصل مخلوط کردن تمام عناصر جهان چیست؟ دو راه برای آزمایش کردن این موضوع وجود دارد، که البته هیچ یک از آنها (دست کم با امکانات فعلی بشر) قابل اجرا نیست. یکی از آنها نیاز به ده‌ها شتاب دهنده بزرگ هادرونی (همان شتاب دهنده معروف سرن سوئیس) در کنار هم دارد تا انرژی مورد نیاز چنین فرآیندی را فراهم کند. روش دیگر می‌تواند از یک دیگ پر شده از پلوتونیوم حاصل شود. ولی احتمالا تنها چیزی که به جای یک عنصر عجیب و غریب فرانکشتاینی در هر دو روش حاصل می‌شود، مونواکسید کربن و کپه‌ای از نمک و گرد و غبار است.


به گفته مارک تاکرمن ، شیمی‌دان نظری دانشگاه نیویورک، اگر از هر عنصر، تنها یک اتم را به درون یک مخلوط پرتاب کنید، حاصل این ترکیب یک ابرمولکول تشکیل شده از تک تک عناصر نخواهد بود. اتم‌ها دربر دارنده یک هسته تشکیل شده از تعدادی نوترون و پروتون، و همچنین تعدادی الکترون هستند که به دور این هسته می‌گردند. مولکول زمانی شکل می‌گیرد که اوربیتال‌های الکترونی اتم همپوشانی کنند و به طور موثری اتم‌ها را در کنار هم نگه دارند.
به گفته تاکرمن، چیزی که در هنگام مخلوط شدن اتم‌ها به دست می‌آورید، تحت تاثیر این است که به اصطلاح "چی نزدیک چی باشد". برای مثال اکسیژن بسیار واکنش‌پذیر است و وقتی که به هیدروژن نزدیک شود، تشکیل هیدروکسید می‌دهد و اگر به کربن نزدیک‌تر باشد مونوکسید کربن تشکیل می شود.

 

تاکرمن می‌گوید: «این ماهیت فعال تصادفی برای تعداد بسیار زیادی از عناصر صادق است. این آزمایش را می‌توان 100 بار انجام داد و 100 ترکیب متفاوت را به دست آورد».
عناصر بی اثری‌ (همانند گازهای نجیب) با هیچ چیزی واکنش نمی‌دهند، بنابراین در موارد بسیار کمی می‌توان آنها را به صورت مولکول‌های دو یا سه اتمی یافت. اما در صورت برخورد دادن اتمها با یکدیگر با سرعت ۹۹.۹۹۹٪ سرعت نور (بالاترین سرعت برخورد دادن ذرات در برخورد دهنده بزرگ هادرونی، در آزمایشگاه فیزیک ذرات سرن در نزدیکی ژنو) ممکن است تعداد بسیار کمی از هسته‌ها با یکدیگر ترکیب شوند، اما این منجر به ساختن عنصر فرانکشتاین نخواهد شد. محتمل‌تر این است که آنها به قالب یک پلاسمای کوراک-گلوئون در آیند (ماده‌ای که طبق نظریه‌ها در اولین لحظات پس از مهبانگ وجود داشت).

 

تاکرمن می‌گوید: «اما آنها تا پیش از تجزیه شدن، تنها کسری از ثانیه دوام می‌آورند. به علاوه برای انجام این کار به 118 دستگاه ال‌اچ‌سی (که هر کدام برای شتاب دادن تنها یکی از عناصر است) نیاز داریم».
آن گونه که جان استنتون، رئیس انستیتوی شیمی محض دانشگاه تگزاس، توضیح می‌دهد، رویکرد دیگر این است که یک تکه پودر شده از هر عنصر یا اندکی از هر گاز را به داخل یک مخزن مهر موم شده پرتاب کنیم و ببینیم چه اتفاقی می‌افتد. هیچ کس تا به حال این آزمایش را انجام نداده است، اما اینجا استنتون به چیزهایی که اتفاق می‌افتند، فکر می‌کند. او می‌گوید: «گاز اکسیژن با لیتیوم و سدیوم واکنش می‌دهد و مشتعل می‌شود، آنگاه دما در مخزن تا حدی بالا می‌رود که جهنمی در آن به راه می‌افتد. کربن گرافیتی پودر شده نیز مشتعل می‌شود. تقریبا 25 عنصر رادیواکتیو وجود دارد، که گرمای شعله را کمی خطرناک می‌کنند. شعله‌ور شدن پلوتونیوم بسیار بد است. استنشاق این ماده رادیواکتیو می‌تواند سبب مرگی سریع شود».

 

به گفته استنتون، وقتی همه چیز آرام شود، نتیجه به همان خسته کنندگی سناریوی اتم‌های تنها خواهد بود. کربن و اکسیژن، مونوکسید کربن و دی اکسید کربن تولید می‌کنند. گاز نیتروژن بسیار پایدار است و به همان صورت باقی می‌ماند. گازهای نجیب و تعداد کمی از فلزات مانند طلا و پلاتین که اغلب در طبیعت نیز به شکل خالصشان هستند، واکنش نمی‌دهند. عناصری که واکنش می‌دهند اکسید و نمک تولید می‌کنند. او می‌گوید: «برنده این بازی هم ترمودینامیک است. چیزهایی که همیشه تعادل را به دست می‌دهند و در این مورد, نتیجه مخلوطی از ترکیبات پایدار و معمولی است».

ایروژل (AeroGel) ماده ای به سبکی هوا


آیروژل سبک ترین ماده جامد شناخته شده در جهان است که چگالی اش تنها سه برابر هواست. در آزمایشگاه ها ساخته می‌شود و در بین تمام جامدات کمترین چگالی را دارد
آیروژل در سال 1931 توسط "استیون کیستلر"، یکی از پژوهشگران دانشگاه استنفورد ایالات متحده کشف گردید و گاهاً به دلیل شکل ظاهری اش آن را "دود منجمد" نیز می نامند. هر چند قطعه ای از ایروژل به ابعاد یک انسان تنها 0.5 گرم وزن خواهد داشت، ساختار درونی آن به گونه ای است که قادر است وزن یک اتومبیل کوچک را تحمل کند! ویژگی منحصربفردش در خصوص عایق گرمایی موجب شد تا مسئولین ناسا آن را برای جلوگیری از یخ زدگی روبات سوئجرنر در شب های مریخ، به کار ببرند. به علاوه این ماده برای جمع آوری مواد سرگردان موجود در فضا بسیار ایده آل است و در جریان مأموریت "استارداست" از آن برای جذب مواد موجود در هاله پیرامون دنباله دار وایلد-2 استفاده شد.
ypjz829kxu2uaf4mqac9.jpg

كشف جديد : بار منفي يك چهارم يك الكترون است!!!



گروهي از دانشمندان موفق شدند براي اولين بار نشان دهند كه يك بار منفي دقيقا يك چهارم تك الكترون است. به گزارش خبرگزاري مهر، جريان الكتريسيته از حمل الكترونها ايجاد مي شود. تا مدتها به نظر مي رسيد كه بار منفي كه روي الكترون وجود دارد برابر با يك واحد از اين شبه ذره است اما تحقيقاتي كه بعدها دانشمندان انجام دادند نشان مي داد كه يك بار منفي معادل يك سوم، يك پنجم و يا يك ششم يك واحد الكترون است. اكنون گروهي از پژوهشگران كه نتايج يافته هاي خود را در مجله "نيچر" منتشر كرده اند با استفاده از تكنيكهاي جديد براي اولين بار مشاهده كردند كه يك بار منفي دقيقا 25 درصد (يك چهارم) يك تك الكترون است. به خصوص اين دانشمندان نشان دادند كه شبه ذرات بارمنفي زماني كه الكترونها در يك سيستم دوبعدي قرار مي گيرند، تشكيل مي شوند و به اين ترتيب نيروي بسيار پرقدرتي ميان آنها برقرار مي شود. در حقيقت زماني كه يك جريان الكترون در يك سطح دوبعدي يك نيمه رسانا گسترده مي شود، يك ميدان مغناطيسي عمود بر اين سطح ايجاد مي شود. جريان بار منفي كه در اين ساختار دوبعدي حركت مي كند دقيقا برابر با يك چهارم يك الكترون است.

پاسخ به یک سوال در باره ی ظرفیت گرمایی


چرا ظرفیت گرمایی آب از یخ و بخار آن بیش تر است ؟

در آب ذرات داراي حركات انتقالي  و ارتعاشي هستند.   در حاليكه در يخ مولكول ها فقط حركت ارتعاشي دارند و حركت انتقالي  ندارند  به همين دليل براي بالا بردن شدت اين حركات ، آب در مقايسه با يخ به گرماي بيشتري نياز دارد.

 از طرف ديگر در يخ مولكول ها داراي ساختار كريستالي نزديك به هم بوده وانتقال گرما در آ ن ها نسبت به آب را حت تر صورت مي گيرد.

واما در مورد بخار آب  به علت عدم حضور پيوند هاي بين مولكولي نياز به انرژي براي شكستن اين پيوند ها نيست.به همين دليل گرماي ويژه بخار آب نيز از آب كمتر است.

ماده عجیب !